De wijsheid van het lichaam

´Heb je ooit je hand op je hart gelegd en geluisterd naar wat het je wil vertellen? Heb je ooit je buik aangeraakt en geluisterd naar wat daar leeft? Heb je ooit je vingers op je keel gelegd en contact gemaakt met wat er gezegd wil worden?´

Als ik deze vragen stel, krijg ik vaak een wazige blik als reactie. 'Hou je me nu voor de gek of bedoel je dit serieus?', lijkt die blik te willen zeggen. En tegelijkertijd is onze taal doorspekt met uitdrukkingen over lichaamswijsheid: Dit breekt mijn hart. Dit is moeilijk te verteren. Ik heb een brok in mijn keel. 

Het mooie is dat we het ook in positieve zin gebruiken. Voel maar eens wat er in je lichaam gebeurd als je onderstaande zinnen leest:

Mijn hart maakt een sprongetje.

Ik heb vlinders in mijn buik.

Ik zou het wel van de daken willen schreeuwen.

En als je niks voelt bij het lezen van deze zinnen, snap je toch precies wat er mee bedoeld wordt. Omdat je het gevoel kent. Wonderlijk is het dan toch dat wanneer we te maken hebben met problemen (of uitdagingen, net hoe je het wilt noemen), we in onze maatschappij vooral luisteren naar ons hoofd. Wat zou er gebeuren als we meer zouden luisteren de signalen van ons lichaam?

Met het luisteren naar je lichaam bedoel ik niet dat je gelijk je baan opzegt wanneer je met een knoop in je maag naar je werk gaat. Of dat je een einde aan je relatie maakt als je elke keer dat je samen met je partner bent een druk voelt op je borst. Dan vang je het signaal van je lichaam wel op, maar de boodschap niet. Je laat je hoofd het signaal interpreteren. Mogelijk dat die interpretatie klopt, maar grote kans dat je de werkelijke boodschap mist. Ons hoofd wil van het signaal af, het is vervelend. En het zoekt vaak de snelste oplossing. Terwijl de boodschap achter het signaal vaak subtieler is. Zo kan de boodschap van je maag zijn dat je je baan niet op te zeggen hebt, maar dat je niet achter een bepaalde beslissing staat die gemaakt is en dat je dit kenbaar hebt te maken. De boodschap van de druk op je borst is misschien niet dat je je relatie moet beëindigen, maar dat je ruimte hebt te maken voor jouw behoeften in plaats van te focussen op die van je partner.

Met het luisteren naar je lichaam bedoel ik dat je werkelijk contact maakt met het gevoel. Het helemaal toe laat. En er een gesprek mee aangaat. 'Wat wil je me vertellen?' is een goede vraag om mee te starten. Of: 'Wat probeer je me te vertellen wat ik eigenlijk liever niet wil zien?'. De eerste keer kan het wat gek zijn om zo een gesprek te voeren met jezelf. Maar wanneer je het vaker doet, verandert de relatie met je lichaam. Een vervelend gevoel is niet meer de vijand die zo snel mogelijk weg moet. Een vervelend gevoel wordt het signaal dat je lichaam je iets te vertellen heeft. Vergelijkbaar met het rode bolletje op je telefoon bij je whatsapp of insta dat aangeeft dat er nieuwe berichten voor je zijn. Je hoeft er niets mee te doen, maar het bolletje verdwijnt pas als je het bericht gelezen hebt.